سال ۶۱ بود و از بانیان ساخت آب انبار دیگر هیچ کسی نمانده بود. علیاصغر ملکینژاد معروف به حاجی بندار از پدرش که سرپرست آب انبار حسین آقای ملک بود، آنجا را به ارث برد و تبدیل به زورخانه کرد.
محله
وکیل آباد
محله وکیلآباد از حدود ۱۲۰ سال پیش میزبان کشاورزان، باغبانان و دامداران حاج حسین آقا ملک بوده است. علت نامگذاری محله وکیلآباد نیز قرار داشتن روستایی به همین نام در محدوده بوستان وکیلآباد بوده است. این محله اکنون برخلاف سایر محلات بولواروکیلآباد، بافتی فرسوده دارد که نشان دهنده قدمت آن است.
محمدرضا صابری که حالا در این زورخانه به مقام ضربگیری رسیده ۱۶ سال بیشتر ندارد. او در خانوادهای بزرگ شده است که پدرش مرشد زورخانه محله بوده و پدر بزرگش هم در راه خدمت به همین زورخانه فوت شده است.
علیاکبر عباسی سال ۶۵ در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسید و در صحن انقلاب حرم به خاک سپرده شد. اما پسرش فرهاد، که دو سال پس از او و در عملیات بدر به شهادت رسید وصیت کرد در قبرستان محله وکیلآباد به خاک سپرده شود.
فاطمه کاردان ۸۸ ساله است. دختر علی جان کاردان یکی از اولین باغبانهای حاج حسین ملک. او همبازی یکی از دختران حاج حسین آقای ملک بود و داستانهای زیادی از ایامی بسیار دور قلعه وکیلآباد یعنی ۹ دهه پیش در خاطر دارد.
حسین ذبیحی و دخترش مریم چندین سال است که همه روزشان پای دار قالی سپری میشود او میگوید: هر قالیای را اگر بخواهی دو نفری ببافی ۶ ماه تا یک سال و نیم طول میکشد و بسیار زحمت دارد.
آدرسش سر راست است؛ انتهای بلوار وکیلآباد، باشگاه سوارکاری «ارشاد». این مکان از سال ۶۵ و به همت نیکویی افتتاح شد و تا مدتها تنها باشگاه اسبسواری و کارتینگ حرفهای در مشهد بود.
حاجآقای تفضلی میگوید: قلعه وکیلآباد حدود ۳۰۰ سال قدمت دارد. به یاد دارم که ۶۰ سال پیش ، مشهد تا حدود فلکه تقیآباد بود و از آنجا تا خود محله ما، زمینهای کشاورزی بود.
۵۰ سال پیش بود که اولین بازسازی در مسجد صاحب الزمان (عج) انجام شد. همهاش به خرج اهالی بود و همت خود آنها. زمین وسیع مسجد از حالت انباری ساده با یک گنبد چوبی و کاهگلی تبدیل شد به مسجدی با حوض بزرگ.
در گذشته بسیاری از مردم از مشهد و روستاهای اطراف، به قلعه وکیلآباد میآمدند تا توت جمع کنند زیرا درختانی که باغبانان حاج حسین آقا ملک میکاشتند به ویژه توتهایش در بین تمام محلهها زبانزد بود.
زهرا نقیزاده، هنرمند خوشنویس محله وکیلآباد سه سال است به انجمن خوشنویسان میرود و اکنون در رشته نستعلیق به مرتبه ممتازی رسیده، گرچه خودش میگوید: «هنوز این اولین پله است.»
فریده ایوبی در هنرش بیشتر از طرحهای شاهعباسی، گلفرنگ، سبد گل، گل و مرغ و طرحهای خطایی و اسلیمی استفاده میکند.
سال ۴۰ بود که اهالی دست به کار شدند و با خشت و گل افتادند بر سر یک زمین. مشتمشت کاه و گل روی هم رفت تا تک کلاس شرافت با یک سقف گنبدی چوبی و چند نیمکت تیر و تختهای نشست توی قلب محلهای کاهگلی.
مجتبی فضائلی ۶ دوره قهرمانی کشوری رزمایران، دو دوره کیکبوکسینگ، دو دوره کونگفوکمپو، یک نایبقهرمانی کونگفو و مسابقات قهرمانی نیروهای مسلح در رشته تکواندو را در کارنامه دارد.
قدیمها در محله وکیلآباد «ننه جلال» هم ماما بود، هم دکتر گیاهی، گوش سوراخ میکرد و خلاصه مشکلگشای محل بود. همه برای مشکلاتشان پیش او میرفتند. او ملاباجی مکتبخانه قرآنی قلعه بود که هنوز هم پابرجاست.
مسجد صاحبالزمان (عج) در این محله قدیمی، صدسال است میزبان عزاداری مردم محله است، مردمی که تا سالهای سال به نام هیئت امامحسین (ع) در این محل گرد هم میآمدهاند.
ما ۵ فرزند داریم، همسرم چند سالی بود که با ماشین کار میکرد و از صبح تا شب زحمت میکشید و دسترنجش را برای ما میآورد، اما روز اول ماه مبارک رمضان با دهان روزه رفت و دیگر نیامد.
هسته اصلی قلعه وکیلآباد مربوط به حداقل یک قرن پیش است که در دوران ارباب - رعیتی دارای برج و بارو و حتی استحکامات نظامی و دفاعی بوده است و مدافعان قلعه که همان کشاورزان بودند، در آنجا سکونت داشتند.
قلعه وکیلآباد در مرحله تملک و بازگشایی شهردار منطقه ۱۲ شهرداری مشهد از اعتبار ۱۵۰میلیاردی برای رفع یک معضل چنددهساله خبر داد.
حاجحسین حاجیپور تعریف میکند: مرحوم پدرم، باغبانابرام، از کشاورزان حاجحسینآقای ملک بود. آن روزها روستای وکیلآباد چهارقلعه داشت که آقای ملک از میانشان در قلعه اربابی، زمینی به پدرم بخشیده بود. در همین خانه بزرگ شدم و سالها گلهدار قلعه بودم.
مهدی خداشناس میگوید: بعد از بیست سال، خود مردم را به میدان آوردیم و اصلاح و بازنگری طرح تفصیلی را انجام دادیم و دیگر بین مردم این تفکر نیست که شهرداری میخواهد آنها را از محله شان بیرون بیندازد.